Aambeien verwijderen met een behandeling

Laat uw aambeien (hemorroïden) verwijderen met één van onze behandelingen. Door aambeien te behandelen worden veel dagelijkse klachten en hinder opgelost.

Aambeien zelf behandelen?

Er zijn verschillende methodes om aambeien zelf te behandelen. Zo zijn er bepaalde zalven, crèmes en zetpillen die genezing van aambeien versnellen. Mochten deze methodes niet het gewenste effect geven, dan zijn aambeien affectie te verwijderen met één van onze behandelingen.

Behandelingen voor aambeien

  • Aambeien laseren (LHP)
  • Aambeien operatief verwijderen
  • Aambeien afbinden (elastiekjes)
  • Aambeien spuiten (scleroseren)

Neem contact op om vrijblijvend een intakegesprek aan te vragen.

Feiten en cijfers aambeien

Aambeien komen vooral voor bij mensen boven de vijftig en vaker bij vrouwen dan bij mannen. Ongeveer vier keer zo vaak. Een belangrijke reden hiervoor is het persen tijdens de bevalling. Het is in feite een onschuldige aandoening, maar veel mensen ondervinden er in het dagelijks leven hinder van.

Geschat wordt dat er op jaarbasis  1.600.000 mensen zijn die last hebben van aambeien en er op jaarbasis 1.280.000 nieuwe patiënten met aambeien bijkomen. Jaarlijks worden er ongeveer 50.000 patiënten voor een aambei behandeling doorverwezen naar een medisch specialist. Dit maakt het een frequent voorkomende behandeling.

Er heerst nog een groot taboe op dit onderwerp. Mensen zijn niet geneigd om hierover met elkaar van gedachten te wisselen. Schaamte zorgt ervoor dat mensen die last hebben van aambeien dit probleem niet met hun huisarts bespreken. Doordat er in de huisartsenpraktijk over het algemeen ook weinig aandacht is voor dit onderwerp is er sprake van onderdiagnostiek en onderbehandeling, waardoor veel mensen onnodig lang met klachten blijven rondlopen. Klachten van aambeien kunnen in ernstige gevallen zelfs leiden tot een sociaal isolement.

Wat zijn aambeien (hemorroïden)?

Om de anus af te sluiten voor lucht- en vochtverlies zijn er verschillende sluitmechanismen aanwezig. Aan de binnenkant van de anus zijn er rondom zwelkussentjes of zwellichaampjes. Een zwelkussen is een sponsachtig netwerk van bloedvaatjes, bedekt met slijmvlies. De adertjes in de zwellichaampjes worden op hun plaats gehouden door losmazig bindweefsel, zogenaamde ophangbandjes.  De zwelkussentjes liggen normaliter tegen elkaar aan en sluiten de anus zodoende luchtdicht af. Door persen kunnen de ophangbandjes kapot scheuren en zakken de adertjes naar beneden. Aambeien zijn dus zwelkussentjes in het laatste deel van de endeldarm die uitgezakt zijn naar de anus. Zij kunnen ook uit de anus komen. In het slijmvlies van de darm zijn er weinig zenuwen. De huid van de anus bevat daarentegen veel zenuwen. Een behandeling van aambeien is in sommige gevallen pijnlijk.

Samengevat

Aambeien zijn uitgezakte zwellichamen in de anus, net boven de sluitspier. Deze zwellichamen bevatten veel aderen en zijn bedekt met een dunne laag slijmvlies. Aambeien zijn min of meer uitgezette aderen in het laatste deel van de endeldarm en zijn het beste te vergelijken met spataderen en door zwelling zijn ze soms zelfs buiten de anus zichtbaar.

Verschil tussen aambeien en marisken

Marisken zijn uitwendige zichtbare uitgezakte huidplooien rondom de anus. Het zijn van oorsprong aambeien, maar in de uitgezakte huidplooien zijn geen adertjes meer aanwezig. Deze marisken kunnen hygiënische klachten geven, zoals jeuk en vuil ondergoed. Zij worden ten onrechte als aambeien gezien. Indien er geen klachten zijn is behandeling niet noodzakelijk. Bij klachten kunnen deze onder lokale verdoving verwijderd worden.

Hoe ontstaan aambeien?

Aambeien ontstaan, zoals eerder vermeld, door een verhoogde druk op de zwellichamen waardoor deze uitzakken. Er zijn verschillende oorzaken, zoals:

  • Een harde en droge ontlasting door veel zitten, weinig lichaamsbeweging, onvoldoende inname van vocht of voedingsvezels en een te hoog lichaamsgewicht. Dit bemoeilijkt de stoelgang en bij het persen komen de zwellichamen onder hoge druk te staan, waardoor ze uitzakken.
  • Zwangerschap en bevalling of zwaar werk en veel tillen, waarbij er toenemende druk ontstaat op de bloedvaten en anus.
  • Het verslappen van de bekkenbodemspieren (bijvoorbeeld door ouderdom) en het verlies van veerkracht rondom de bloedvaatjes.
  • Te lang ophouden of juist te vaak naar of te lang op het toilet. Als regel moet een persoon gemiddeld 1 keer per dag ontlasting produceren. In het laatste deel van de anus zijn er veel slijmkliertjes in de darmwand. Als de ontlasting naar beneden zakt worden deze kliertjes leeg gedrukt. Langs de wand komt dan een dun laagje slijm. Door dit laagje slijm kan de ontlasting makkelijker naar buiten glijden. Heb je kort hierop wederom ontlasting, dan zijn de kliertjes bijna helemaal leeg gedrukt en glijdt de ontlasting al moeilijker naar buiten. Is er geen slijm meer dan ontstaat er een schurend en branderig effect bij de volgende stoelgang. Door het persen ontstaan dan aambeien.

Klachten bij aambeien

Helderrood bloed op de ontlasting, pijn, jeuk en een branderig of ongemakkelijk gevoel bij de anus kunnen wijzen op de aanwezigheid van aambeien.

Bloedverlies

Doordat de sluitspier van de anus de basis van de aambei afknelt, raakt deze gestuwd. Door de druk tijdens het persen of door de harde ontlasting kunnen bloedvaatjes kapot gaan waardoor er bloedverlies via de anus optreedt.

Pijn

Door stuwing, als gevolg van het aanspannen van de kringspier rond de aambei, kan het bloed in de afgeknelde adertjes stollen. Dit noemt men een getromboseerde aambei. Door uitzetting van het stolsel in het bloedvat ontstaat er druk op de aderwand. In de aderwand zijn zenuwen. Deze zenuwen komen door het stolsel onder druk te staan en dat geeft veel pijn.

Jeuk en een branderig of ongemakkelijk gevoel

Wanneer er veel druk op de zwelkussentjes komt te staan, bijvoorbeeld tijdens het persen, worden de ophangbandjes opgerekt en kapot getrokken. Hierdoor zakken de adertjes in de zwellichaampjes naar beneden en kunnen uit de anus naar buiten komen. Dit geeft een ongemakkelijk, jeukend, branderig en pijnlijk gevoel. De jeuk en het branderig gevoel ontstaan vaak ook door irritatie rondom de anus.

Belangrijk: deze klachten kunnen ook door andere ziekten van de darm of de huid van de anus veroorzaakt worden. Het is daarom van belang dat er bij klachten altijd in het laatste deel van de  darm gekeken wordt. Het uitwendig onderzoek alleen is niet afdoende.

Intakegesprek voor behandelen van aambeien

Het klachtenpatroon wordt tijdens het intakegesprek uitgevraagd en er wordt aandacht besteed aan de medische voorgeschiedenis.
Aansluitend aan het intakegesprek volgt het lichamelijk en aanvullend onderzoek. Enkele uren voorafgaand aan deze onderzoeken dient een klysma gebruikt te worden. Het laatste deel van de endeldarm moet namelijk helemaal schoon zijn, anders is een goede beoordeling niet mogelijk. De arts wordt tijdens dit onderzoek bijgestaan door een assistent.
Het onderzoek wordt verricht in zijligging met de knieën opgetrokken. De anus wordt door de arts bekeken en met de vinger wordt de binnenkant van de anus en het laatste deel van de endeldarm afgetast.
Aansluitend wordt een buisvormig instrument, de proctoscoop, in de anus gebracht om het slijmvlies te beoordelen. Het inbrengen van de proctoscoop kan een onaangenaam gevoel geven. Indien nodig wordt er direct een aambeien behandeling toegepast. Na het onderzoek worden de bevindingen met u besproken.

 

Neem contact op om vrijblijvend een intakegesprek aan te vragen.

© Braamkliniek 2017